คำถามพื้นฐานสำหรับการศึกษา เรื่อง ความรับผิดเพื่อละเมิด (๑)

ก่อนร่วมการบรรยายวิชา น.๒๐๑ (กลุ่ม ๓) เรื่อง ความรับผิดเพื่อละเมิด (๑) ในวันจันทร์ที่ ๑๐ มิถุนายน ๒๕๕๖ ขอให้นักศึกษาศึกษามาตรา ๔๒๐ มาตรา ๔๒๑ และมาตรา ๔๒๒ แห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ ประกอบกับตำราหรือหนังสือวิชาละเมิด เช่น คำอธิบายกฎหมายลักษณะละเมิด จัดการงานนอกสั่ง ลาภมิควรได้ พิมพ์ครั้งที่ ๔ โดย รศ.ดร.ศนันท์กรณ์ (จำปี) โสตถิพันธุ์ ตั้งแต่หน้า ๕๕ จนถึงหน้า ๑๐๕ แล้วตอบคำถามพื้นฐาน ต่อไปนี้

  • มาตรา ๔๒๐ บัญญัติลักษณะหรือองค์ประกอบของละเมิดไว้ว่าอย่างไร
  • ละเมิดตามมาตรา ๔๒๐ ก่อให้เกิดผลทางกฎหมายแก่ผู้ทำละเมิดอย่างไรบ้าง
  • คำว่า “ผู้ใด” ตามมาตรา ๔๒๐ หมายความว่าอย่างไร
  • คำว่า “จงใจ” ตามมาตรา ๔๒๐ หมายความว่าอย่างไร
  • คำว่า “ประมาทเลินเล่อ” ตามมาตรา ๔๒๐ หมายความว่าอย่างไร
  • ความว่า “ทำต่อบุคคลอื่นโดยผิดกฎหมาย” ในมาตรา ๔๒๐ หมายความว่าอย่างไร
  • ความว่า “ให้เขาเสียหาย” ในมาตรา ๔๒๐ หมายความว่าอย่างไร
  • ความเสียหายประการใดบ้างที่มาตรา ๔๒๐ บัญญัติให้ความคุ้มครองไว้
  • ที่กล่าวกันว่า “ความเสียหายกับการกระทำต้องสัมพันธ์กัน” หมายความว่าอย่างไร มีความสำคัญในเรื่องละเมิดอย่างไร

คำถามดังกล่าวมาข้างต้นเป็นเพียงคำถามพื้นฐานที่นักศึกษาสมควรหาคำตอบให้ได้ เพื่อแสดงว่านักศึกษามีความเข้าใจพื้นฐานในเรื่องความรับผิดเพื่อละเมิดเป็นอย่างดี อย่างไรก็ตาม ในการศึกษาตัวบทกฎหมายประกอบกับตำราหรือหนังสือดังกล่าวข้างต้น นักศึกษาอาจเกิดความสงสัยหรือมีคำถามอื่น ๆ อีก ขออย่าได้ลังเลที่จะนำความสงสัยหรือคำถามเหล่าเช่นว่านั้นไปอภิปรายเพื่อหาคำตอบในห้องบรรยายต่อไป