คำถามเบื้องต้นสำหรับการศึกษา เรื่อง ความรับผิดเพื่อละเมิดของบุคคลอื่น (๓)

ก่อนร่วมการบรรยายวิชา น.๒๐๑ กฎหมายลักษณะละเมิด จัดการงานนอกสั่งและลาภมิควรได้ (กลุ่ม ๓) เรื่อง ความรับผิดเพื่อละเมิดของบุคคลอื่น (๓) ในวันจันทร์ที่ ๒๙ กรกฎาคม ๒๕๕๖ ขอให้นักศึกษาศึกษาตำราหรือหนังสือว่าด้วยละเมิดของบุคคลอื่น เช่น คำอธิบายกฎหมายลักษณะละเมิด จัดการงานนอกสั่ง ลาภมิควรได้ พิมพ์ครั้งที่ ๔ โดย รศ.ดร.ศนันท์กรณ์ (จำปี) โสตถิพันธุ์ ตั้งแต่หน้า ๑๙๒ จนถึงหน้า ๒๐๘ และตั้งแต่หน้า ๒๓๗ จนถึงหน้า ๒๕๓ แล้วตอบคำถามพื้นฐาน ต่อไปนี้

  • มาตรา ๔๒๙ วางหลักความรับผิดของบิดามารดาหรือผู้อนุบาลไว้ว่าอย่างไร
  • “บุคคลไร้ความสามารถ” ตามนัยมาตรา ๔๒๙ หมายความว่าอย่างไร ได้แก่บุคคลประเภทใดบ้าง
  • ความที่ว่า “ได้ใช้ความระมัดระวังตามสมควรแก่หน้าที่ดูแลซึ่งทำอยู่นั้น” ในมาตรา ๔๒๙ หมายความว่าอย่างไร
  • มาตรา ๔๓๐ วางหลักความรับผิดของครูบาอาจารย์ นายจ้างหรือบุคคลอื่นไว้ว่าอย่างไร
  • “บุคคลไร้ความสามารถ” ตามนัยมาตรา ๔๓๐ หมายความว่าอย่างไร ได้แก่บุคคลประเภทใดบ้าง แตกต่างจากบุคคลไร้ความสามารถตามนัยมาตรา ๔๒๙ หรือไม่ อย่างไร
  • ความว่า “มิได้ใช้ความระมัดระวังตามสมควร” ในมาตรา ๔๓๐ หมายความว่าอย่างไร
  • หลักที่มาตรา ๔๓๑ กำหนดไว้หมายความว่าอย่างไร
  • มาตรา ๔๒๘ วางหลักความรับผิดของผู้ว่าจ้างไว้ว่าอย่างไร
  • “บุคลภายนอก” ตามมาตรา ๔๒๘ หมายถึงผู้ใด
  • ความว่า “ผู้ว่าจ้างจะเป็นผู้ผิดในส่วนการงานที่สั่งให้ทำ” ในมาตรา ๔๒๘ หมายความว่าอย่างไร

ผมขอย้ำอีกครั้งหนึ่งว่า คำถามดังกล่าวมาข้างต้นเป็นเพียงคำถามเบื้องต้นที่นักศึกษาสมควรหาคำตอบให้ได้ เพื่อแสดงว่านักศึกษามีความเข้าใจพื้นฐานในเรื่องความรับผิดเพื่อละเมิดของบุคคลอื่นเป็นอย่างดี อย่างไรก็ตาม ในการศึกษาตัวบทกฎหมายประกอบกับตำราหรือหนังสือดังกล่าวข้างต้น นักศึกษาอาจเกิดความสงสัยหรือมีคำถามอื่น ๆ อีก ขออย่าได้ลังเลที่จะนำความสงสัยหรือคำถามเหล่าเช่นว่านั้นไปอภิปรายเพื่อหาคำตอบในห้องบรรยายต่อไป

Advertisements