น. ๒๐๑ กฎหมายลักษณะละเมิด จัดการงานนอกสั่ง และลาภมิควรได้

None shall take advantage of his own wrong.

— Edward Coke, Dumpor’s Case (1603), 4 Co. 119.

ขอต้อนรับนักศึกษาสู่วิชา น.๒๐๑ กฎหมายลักษณะละเมิด จัดการงานนอกสั่ง และลาภมิควรได้ (ภาคบัณฑิต) ด้วยความยินดี

วิชา น.๒๐๑ เป็นวิชาบังคับวิชาหนึ่งตามหลักสูตรนิติศาสตรบัณฑิต (ภาคบัณฑิต) คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ วิชานี้มุ่งหมายให้นักศึกษามีความรู้ความเข้าใจทฤษฎี และหลักกฎหมายลักษณะละเมิด จัดการงานนอกสั่ง และลาภมิควรได้ รวมทั้งกฎหมายอื่นที่เกี่ยวข้อง

ขอบเขตและวัตถุประสงค์ของการศึกษา

  • เพื่อศึกษาทฤษฎี และหลักกฎหมายลักษณะละเมิด ลักษณะจัดการงานนอกสั่ง และลักษณะลาภมิควรได้
  • เพื่อศึกษาประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ ลักษณะละเมิด ลักษณะจัดการงานนอกสั่ง และลักษณะลาภมิควรได้
  • เพื่อศึกษากฎหมายอื่นที่เกี่ยวข้อง เช่น กฎหมายว่าด้วยสุขภาพแห่งชาติ กฎหมายว่าด้วยความรับผิดทางละเมิดของเจ้าหน้าที่ กฎหมายว่าด้วยข้อสัญญาที่ไม่เป็นธรรม กฎหมายว่าด้วยความรับผิดต่อความเสียหายที่เกิดจากสินค้าที่ไม่ปลอดภัย กฎหมายว่าด้วยการส่งเสริมและรักษาคุณภาพสิ่งแวดล้อมแห่งชาติ กฎหมายว่าด้วยวัตถุอันตราย

เอกสารประกอบการศึกษา

  • ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ ลักษณะ ๓ จัดการงานนอกสั่ง ลักษณะ ๔ ลาภมิควรได้ และลักษณะ ๕ ละเมิด.
  • พระราชบัญญัติสุขภาพแห่งชาติ พ.ศ. ๒๕๕๐ หมวด ๑ สิทธิและหน้าที่ด้านสุขภาพ.
  • พระราชบัญญัติความรับผิดทางละเมิดของเจ้าหน้าที่ พ.ศ. ๒๕๓๙.
  • พระราชบัญญัติป้องกันการทารุณกรรมและการจัดสวัสดิภาพสัตว์ พ.ศ. ๒๕๕๗ หมวด ๕ การป้องกันการทารุณกรรมสัตว์.
  • พระราชบัญญัติความรับผิดต่อความเสียหายที่เกิดขึ้นจากสินค้าที่ไม่ปลอดภัย พ.ศ. ๒๕๕๑.
  • พระราชบัญญัติส่งเสริมและร้กษาคุณภาพสิ่งแวดล้อมแห่งชาติ พ.ศ. ๒๕๓๕ หมวด ๖ ความรับผิดทางแพ่ง.
  • พระราชบัญญัติวัตถุอันตราย พ.ศ. ๒๕๓๕ หมวด ๓ หน้าที่และความรับผิดทางแพ่ง.
  • พระราชบัญญัติความรับผิดทางแพ่งต่อความเสียหายจากมลพิษน้ำมันอันเกิดจากเรือ พ.ศ. ๒๕๖๐
  • พระราชบัญญัติว่าด้วยข้อสัญญาที่ไม่เป็นธรรม พ.ศ. ๒๕๔๐.
  • เขมภูมิ ภูมิถาวร, กฎหมายลักษณะละเมิด: รวมหมายเหตุท้ายคำพิพากษาฎีกาของพระยาเทพวทุรพหุลศรุตาบดี ศาสตราจารย์ ม.ร.ว.เสนีย์ ปราโมช ศาสตราจารย์ ดร.หยุด แสงอุทัย (เดือนตุลา, ๒๕๕๖).
  • เขมภูมิ ภูมิถาวร, กฎหมายลักษณะละเมิด: รวมหมายเหตุท้ายคำพิพากษาฎีกาของศาสตราจารย์จิตติ ติงศภัทิย์ (เดือนตุลา, ๒๕๕๖).
  • เขมภูมิ ภูมิถาวร, กฎหมายประทุษร้ายส่วนแพ่ง: รวมคำพิพากษาฎีกาและหมายเหตุท้ายคำพิพากษาฎีกา ของ พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงราชบุรีดิเรกฤทธิ์ (เดือนตุลา, ๒๕๕๗).
  • จิ๊ด เศรษฐบุตร, หลักกฎหมายแพ่ง ลักษณะละเมิด พิมพ์ครั้งที่ ๘ (เดือนตุลา, ๒๕๕๖).
  • จิ๊ด เศรษฐบุตร, หลักกฎหมายแพ่งลักษณะหนี้ พิมพ์ครั้งที่ ๒๑ แก้ไขเพิ่มเติม โดยรองศาสตราจารย์ ดร. ดาราพร ถิระวัฒน์ (เดือนตุลา, ๒๕๕๖).
  • จิตติ ติงศภัทิย์, คำอธิบายประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ เรียงมาตรา ว่าด้วยจัดการงานนอกสั่ง ลาภมิควรได้ ละเมิด บรรพ ๒ มาตรา ๓๙๕-๔๕๒ ปรับปรุงโดย เขมภูมิ ภูมิถาวร ชวิน อุ่นภัทรและอำนาจ ตั้งคีรีพิมาน (เดือนตุลา, ๒๕๕๗).
  • ชาญชัย แสวงศักดิ์, คำอธิบายกฎหมายเกี่ยวกับความรับผิดทางละเมิดของเจ้าหน้าที่และความรับผิดชอบของรัฐโดยปราศจากความผิด พิมพ์ครั้งที่ ๑๐ ปรับปรุงใหม่ (วิญญูชน, ๒๕๖๐).
  • ร. แลงกาต์, “ประวัติศาสตร์กฎหมายไทย (กฎหมายเอกชน): ละเมิด” ในชาญวิทย์ เกษตรศิริ และวิกัลย์ พงศ์พนิตานน์ บรรณาธิการ, ประวัติศาสตร์กฎหมายไทย  (มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, ๒๕๕๓) หน้า ๘๑-๑๙๑.
  • ชูชาติ อัศวโรจน์, คำอธิบายพระราชบัญญัติความรับผิดทางละเมิดของเจ้าหน้าที่ พ.ศ. ๒๕๓๙ พิมพ์ครั้งที่ ๒ แก้ไขเพิ่มเติม-ปรับปรุงใหม่ (เดือนตุลา, ๒๕๕๕).
  • ดาราพร ถิระวัฒน์, กฎหมายลักษณะหนี้: หลักทั่วไป พิมพ์ครั้งที่ ๔  (วิญญูชน, ๒๕๕๘).
  • ทวีเกียรติ มีนะกนิษฐ, สังคมกับกฎหมาย (วิญญูชน, ๒๕๕๙) หน้า ๑๒๗-๑๓๙.
  • ธรรมนิตย์ สุมันตกุล, กฎหมายกับเศรษฐศาสตร์: กฎหมายทรัพย์สิน สัญญา ละเมิด และสิ่งแวดล้อม (วิญญูชน, ๒๕๕๙) หน้า ๘๙-๑๐๒.
  • นนทวัชร์ นวตระกูลพิสุทธิ์, กฎหมายคุ้มครองผู้บริโภค (มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, ๒๕๖๐) หน้า ๑๐๔-๑๔๓.
  • นนทวัชร์ นวตระกูลพิสุทธิ์, หลักกฎหมายเอกเทศสัญญา ลักษณะจ้างแรงงาน-จ้างทำของ -รับขน (เดือนตุลา, ๒๕๕๙) หน้า ๑๑-๑๒๒.
  • นนทวัชร์ นวตระกูลพิสุทธิ์, หลักกฎหมายเอกเทศสัญญา ลักษณะตัวแทน-นายหน้า พิมพ์ครั้งที่ ๒ แก้ไขเพิ่มเติม (มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, ๒๕๕๙) หน้า ๓๓-๑๘๓.
  • ประสิทธิ์ โฆวิไลกุล,  คำอธิบายประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ ว่าด้วยบุคคล พิมพ์ครั้งที่ ๖ แก้ไขเพิ่มเติม-ปรับปรุงใหม่ (นิติธรรม, ๒๕๕๖) หน้า ๕๙-๒๑๓.
  • ประสิทธิ์ โฆวิไลกุล, คำอธิบายประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ ว่าด้วยจัดการงานนอกสั่ง ลาภมิควรได้ พิมพ์ครั้งที่ ๓  (นิติธรรม, ๒๕๕๗).
  • ประสิทธิ์ จงวิชิต, ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ ว่าด้วยละเมิด จัดการงานนอกสั่งและลาภมิควรได้ พิมพ์ครั้งที่ ๔ (มหาวิทยาลัยรามคำแหง, ๒๕๕๘).
  • ไผทชิต เอกจริยกร, คำอธิบายจ้างแรงงาน จ้างทำของ รับขน พิมพ์ครั้งที่ ๑๒ แก้ไขเพิ่มเติม (วิญญูชน,๒๕๕๘) หน้า ๑๕-๒๓๒.
  • ไผทชิต เอกจริยกร, ตัวแทน-นายหน้า พิมพ์ครั้งที่ ๑๓ แก้ไขเพิ่มเติม (วิญญูชน, ๒๕๕๙) หน้า ๑๕-๓๕๘).
  • ไพจิตร ปุญญพันธุ์, คำอธิบายประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ ลักษณะจัดการงานนอกสั่งและลาภมิควรได้ แก้ไขเพิ่มเติม พิมพ์ครั้งที่ ๗ พ.ศ. ๒๕๕๔  (นิติบรรณาการ, ๒๕๕๔).
  • ไพจิตร ปุญญพันธุ์, คำอธิบายประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ ลักษณะละเมิด แก้ไขเพิ่มเติมครั้งที่ ๑๔ พ.ศ. ๒๕๕๘ (นิติบรรณาการ, ๒๕๕๘).
  • เรอเน่ กียอง, การร่างประมวลกฎหมายในประเทศสยาม ถอดความและเรียบเรียงโดยสุรพล ไตรเวทย์ (วิญญูชน, ๒๕๕๐) หน้า ๑๔๔-๑๕๓.
  • วารี นาสกุล, คำอธิบายกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ ลักษณะละเมิด จัดการงานนอกสั่งและลาภมิควรได้ พิมพ์ครั้งที่ ๓ จรัญ ภักดีธนากุล ปรับปรุง (กรุงสยาม พับลิชิ่ง, ๒๕๕๗).
  • ศักดา ธนิตกุล, คำอธิบายและคำพิพากษาเปรียบเทียบกฎหมายความรับผิดต่อความเสียหายที่เกิดขึ้นจากสินค้าที่ไม่ปลอดภัย (วิญญูชน, ๒๕๕๒).
  • ศักดิ์ สนองชาติ, คำอธิบายโดยย่อประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ ว่าด้วยละเมิดและความรับผิดทางละเมิดตามพระราชบัญญัติความรับผิดทางละเมิดของเจ้าหน้าที่ พ.ศ. ๒๕๓๙ แก้ไขเพิ่มเติม พิมพ์ครั้งที่ ๙ (นิติบรรณาการ, ๒๕๕๖).
  • ศนันท์กรณ์ โสตถิพันธุ์, คำอธิบายกฎหมายลักษณะละเมิด จัดการงานนอกสั่ง ลาภมิควรได้ พิมพ์ครั้งที่ ๖ แก้ไขเพิ่มเติม (วิญญูชน, ๒๕๕๘).
  • ศนันท์กรณ์ โสตถิพันธุ์, คำอธิบายกฎหมายลักษณะหนี้ (ผลแห่งหนี้) พิมพ์ครั้งที่ ๒ แก้ไขเพิ่มเติม (วิญญูชน, ๒๕๕๗).
  • สุมาลี วงษ์วิทิต, กฎหมายแพ่งและพาณิชย์ ว่าด้วยละเมิด จัดการงานนอกสั่ง ลาภมิควรได้ พิมพ์ครั้งที่ ๘ (มหาวิทยาลัยรามคำแหง, ๒๕๕๔).
  • สุษม ศุภนิตย์, คำอธิบายประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ ลักษณะจัดการงานนอกสั่ง และลาภมิควรได้ พิมพ์ครั้งที่ ๖ (จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, ๒๕๕๖).
  • สุษม ศุภนิตย์, คำอธิบายประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ ลักษณะละเมิด พิมพ์ครั้งที่ ๘ (นิติบรรณาการ, ๒๕๕๕).
  • เสนีย์ ปราโมช, กฎหมายสมัยอยุธยา (วิญญูชน, ๒๕๕๙) หน้า ๓๒-๖๔.
  • เสนีย์ ปราโมช, ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ ว่าด้วยนิติกรรมและหนี้ เล่ม ๑ (ภาค ๑-๒) พิมพ์ครั้งที่ ๓ ปรับปรุงแก้ไขโดย มุนินทร์ พงศาปาน (วิญญูชน, ๒๕๕๙) หน้า ๔๐๐-๔๘๗.
  • สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา, รวมความเห็นเกี่ยวกับกฎหมายว่าด้วยความรับผิดทางละเมิดของเจ้าหน้าที่ของคณะกรรมการกฤษฎีกา (คณะพิเศษ) เล่ม ๑ (พ.ศ. ๒๕๔๐-๒๕๕๐) (เดือนตุลา, ๒๕๕๘).
  • สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา, รวมความเห็นเกี่ยวกับกฎหมายว่าด้วยความรับผิดทางละเมิดของเจ้าหน้าที่ของคณะกรรมการกฤษฎีกา (คณะพิเศษ) เล่ม ๒ (พ.ศ. ๒๕๕๑-๒๕๕๗) (เดือนตุลา, ๒๕๕๘).
  • สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา, รวมความเห็นของคณะกรรมการ ว่าด้วยความรับผิดทางละเมิดของเจ้าหน้าที่ ปี ๒๕๕๘.
  • อนันต์ จันทรโอภากร, กฎหมายการเยียวยาผู้ได้รับความเสียหายจากสินค้า (มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, ๒๕๕๙).
  • อุดมศักดิ์ สินธิพงษ์, กฎหมายว่าด้วยความเสียหายทางสิ่งแวดล้อม: ความรับผิดทางแพ่ง การชดเชยเยียวยาและการระงับข้อพิพาท พิมพ์ครั้งที่ ๒ (จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, ๒๕๕๖) หน้า ๒๖๒-๒๖๖, ๒๙๙-๓๐๘, ๓๓๔-๓๓๗, ๔๒๕-๔๓๐, ๕๕๒-๕๕๔.
  • อำนาจ วงศ์บัณฑิต, กฎหมายสิ่งแวดล้อม พิมพ์ครั้งที่ ๓ แก้ไขเพิ่มเติม (วิญญูชน, ๒๕๕๗) หน้า ๕๒๓-๕๗๕.

 

Made with Padlet

การวัดผลการศึกษา

วิชา น.๒๐๑ วัดผลการศึกษาด้วยการสอบไล่

การสอบไล่มีคะแนนเต็ม ๑๐๐ คะแนน นักศึกษาต้องสอบไล่ให้ได้คะแนนไม่ต่ำกว่าร้อยละ ๖๐ จึงถือว่าสอบไล่ได้

สำหรับภาค ๑ ปีการศึกษา ๒๕๖๐ การสอบไล่มีขึ้นในวันศุกร์ที่ ๑๕ ธันวาคม ๒๕๖๐ ตั้งแต่เวลา ๑๗.๓๐ น. จนถึงเวลา ๒๐.๓๐ น.

Advertisements